Which side are you on?

Which side are you on?
(από το πασίγνωστο αμερικανικό τραγούδι που γράφτηκε στις μεγάλες απεργίες των ανθρακωρύχων στο Kentucky την δεκαετία του 30).

Με ποια πλευρά είσαι;

του: Σταμάτη Ιακ. Πρωτολάτη -(ΚΕΠ-ΟΣΑ)
(Εργατολόγος-Κοινωνιολόγος)

 Λίγες μέρες έμειναν μέχρι τις δημοτικές εκλογές και οι πολιτευτές παλαιάς και νέας κοπής, δίνουν τα ρέστα τους.

Υπερσυσώρευση πρόθυμων να «θυσιαστούν» για την Πάρο των ονείρων μας.

Τι και εάν τα ύφαλα του πλοίου ξεχείλισαν από τα νερά –λεηλατημένες ζωές, με το πλήρωμα να εγκαταλείπει προσευχόμενο και οι οιμωγές, από τα αμπάρια –κραυγές αγωνίας της κοινωνίας , να στροβιλίζονται στον αέρα…

Οι συστηματικές παραλλαγές, ξανάτζογάρουν στη δύναμη της συνήθειας και στην παραλυτική αδράνεια, που έλκει το πλοίο στο βυθό.

Μηρυκασμός επαναλαμβανόμενων αφηγήσεων με ποικίλες εκφάνσεις του νέου: success story

Ακόμα και οι πρόσφατες εξαγγελίες το μοντέλο ανάπτυξης της «βαριάς βιομηχανίας» του Τουρισμού εξαντλείται και προσδιορίζεται σε δίμηνες επισκεψιμότητες (Ιούλιο-Αύγουστο), των κρουαζιερόπλοιων και των προπληρωμένων τουριστικών πακέτων στη φιλοσοφία της μαζικής «κινεζοποίησης»…. Και οι αναμενόμενοι πρόσοδοι, από δραστηριότητες Lifestyle: «φωτογραφίες γάμων Ασιατών…. με φόντο το απέραντο γαλάζιο….».

Πολυεθνικές ιδιωτικές επιχειρηματικότητες κατά πλείστον –αρπακτές, με κρατικούς προστατευτισμούς & εγγυήσεις : υπεραξίες όπου αντλούνται από την αγοραία εμπορευματοποίηση κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών.

Με fast track διαδικασίες: φοροαπαλλαγές & ποικιλόμορφες εκπτώσεις –στους πλοιοκτήτες και τις ναυτιλιακές εταιρείες που κατάντησαν: άγονες γραμμές υψηλού κόστους για τις ανάγκες των πολιτών, τους ακτοπλοϊκούς δρόμους.

Ολιγομονοπωλιακές επιχειρηματικότητες στο βαθμό που εξυπηρετούνται οι προτεραιότητες των αγορών.

Ιδιότυπες κοινωνικές ομηρίες σε όλο το νησιωτικό σύμπλεγμα, με τους πολίτες να διεκδικούν πλέον το αυτονόητο: τη διασφάλιση της προσβασιμότητας –προσπέλασιμότητας, μέσα από ένα δημόσιο κοινωνικό φορέα παροχής συγκοινωνιών , που θα προσφέρει κατ’ ελάχιστο ασφάλεια, ποιοτικές υπηρεσίες , φτηνές τιμές εισιτηρίων , οι οποίες θα ανταποκρίνονται στα εισοδήματα των εργαζομένων.

Χωρίς δημόσια υγεία, Πρόνοια και περίθαλψη!

Ποιους λοιπόν αφορά η επαγγελλόμενη “ανάπτυξη”;

Το εκτιθέμενο αυτοδιοικητικό προσωπικό – των πρόθυμων του τοπικού παραρτήματος του: ναι σε όλα, συνεχίζει πάντως να πορεύεται στο συνηθισμένο πλιάτσικο.

Με συνδιαλλαγές αναθέσεων, υπονοούμενα, λυκοφιλίες φατριών και παραγοντίσκων της τελευταίας στιγμής, με προσωπικές στρατηγικές “επενδύσεις” στην προσπάθεια παλινόρθωσης χρεωκοπημένων πολιτικών και ανθρώπων, που καθόρισαν τα δημοτικά μας πράγματα, τις τελευταίες δεκαετίες, με ρυθμούς ταλαντώσεων ξεκουρδισμένου εκκρεμούς.

Την ίδια στιγμή σ έναν παράλληλο και μη τεμνόμενο κόσμο, δεκάδες πολίτες της Πάρου παίρνουν καθημερινά στα χέρια τους τη ζωή.

Μαθαίνουν να επιβιώνουν με αξιοπρέπεια, προσφέροντας και ανταλλάσοντας προϊόντα και υπηρεσίες.

Εκπαιδεύονται στην κοινωνική αλληλεγγύη και στην συνεισφορά με εθελοντική συμμετοχή, που αποτελεί θεμελιακή και αυτοτελή αξία, πάνω στην οποία κτίζονται οι προϋποθέσεις για ένα προηγμένο και ανατρεπτικό περιεχόμενο της συστημικής εξουσιαστικής βαρβαρότητας, του τοπικού παραγοντισμού, που δεν εξωραΐζεται, ούτε μεταρρυθμίζεται.

Συσπείρωση δεκάδων πολιτών, με το εύρος των παρεμβάσεων, που δεν παραπέμπει στις γνωστές μορφές και ενίοτε “συνταγογραφούμενες” φόρμες καθεστωτικών αντιλήψεων, εμφορούμενες από φαντασιώσεις μεταφυσικής & ενίοτε δογματικής “νομοτέλειας”.

Οι ανάγκες αυτής της καταγεγραμμένης κοινωνικής παρέμβασης & δράσης των πολιτών αφορά πάνω απ΄ όλα την απελευθέρωση του καθένα στην ανατροπή “προσωπικών δεδομένων”, που αναπαράγουν το σήμερα, που σκορπούν τις ατομικές διαθέσεις σε συλλογικότητα, που αλλοτριώνουν το ίδιο νόημα της κοινής ζωής.
Συλλογικότητες που κατανοούν τη συμμετοχική δημοκρατία και την αυτοοργάνωση όχι μόνο ως διεκδικούμενο θεσμό, αλλά κυρίως ως επωμιζόμενη συνθήκη χρέους.
Πρωτοβουλίες ριζοσπαστικών κοινωνικών παρεμβάσεων από την αλληλεγγύη και την συνεισφορά έως τον πολιτισμό.
Ζητούμενο πλέον δεν είναι μόνο η εν-αλλαγή προσώπων, το λίφτινγκ της σχεδιαζόμενης παλινόρθωσης των προηγούμενων –αλλά και των επόμενων δημαρχοκεντρικών προσώπων –στον έλεγχο και την διανομή της τοπικής μικροεξουσίας και των ωφελημάτων τηςαπό μεσάζοντες χορηγούς & εργολάβους που αγοράζουν τις ιδιοτέλειες των πελατών τους.

Σε καιρούς ζοφερούς, η κοινωνία βρίσκει πάντα διεξόδους και αναπτύσσει τα εργαλεία της συλλογικής αντιμετώπισης και βρίσκει λύσεις και αδιεξόδους, που εντάσσουν το ιδιωτικό στο συλλογικό συμφέρον.

Παράλληλοι κόσμοι που δεν συγκλίνουν πουθενά.

Ενδεχομένως να μην είμαστε εμείς οι ανυπότακτοι.

Ανυπότακτη είναι σίγουρα η θέληση μας για το σχεδιασμό της επόμενης μέρας αλλά και ο ρεαλισμός μας, ώστε να βρούμε τους τρόπους για να ανατρέψουμε το παλιό κατεστημένο και για αυτό πρέπει να συγκρουστούμε άγρια…

Σε λίγες μέρες οι συμπολίτες μας θα αποφασίσουν με ποιους από τους δύο κόσμους θα ταχθούν.

Εμείς έχουμε κάνει την επιλογή μας & αναλαμβάνουμε δημόσια τις ευθύνες αυτής της επιλογής….

Σχόλια

top