Για το ξεπούλημα των ακτών μας – Άρθρο του Ηλία Γουρδούκη

«Γιατί να πας μόνο διακοπές εκεί, όταν μπορείς να το αγοράσεις για πάντα;». Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση και έγχρωμη φωτογραφία της παραλίας διαφημίζεται σε Ολλανδική εφημερίδα η πώληση της φημισμένης παραλίας «Καλαμίτσι» Χαλκιδικής. Είναι μία από τις πολλές παραλίες που το κράτος έχει εκχωρήσει στην Α.Ε. ΤΑΪΠΕΔ για να τις (ξε)πουλήσει σε «επενδυτές» προκειμένου να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος!
Ανάλογη διαφημιστική καταχώριση θα δούμε προσεχώς και για τις δικές μας παραλίες «Πίσω Αλυκή» και «Άγιος Νικόλαος» στην Αγκαιριά, «Αλυκές» στη «Σάντα Μαρία» και «Παναγιά» στην Αντίπαρο, οι οποίες έχουν εκχωρηθεί με ΦΕΚ (25/4/2013) στην ΤΑΪΠΕΔ, αν δεν αντιδράσουμε εγκαίρως και δεν καταφέρουμε να σταματήσουμε όσα η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει, πριν αυτά γίνουν μη αντιστρέψιμα.
Αυτή τη στιγμή οι παραλίες, δεν ανήκουν στους Παριανούς ή τους Αντιπαριώτες, αλλά σε μια Ανώνυμη Εταιρεία που έχει το ελεύθερο να τις πουλήσει κατά την κρίση της. Είναι, δηλαδή, σαν να έχουν ήδη πουληθεί αλλά δεν ξέρουμε ακόμη τον τελικό… αγοραστή. Δυστυχώς, αυτό δεν φαίνεται να το έχουμε συνειδητοποιήσει.

Θυμίζουμε ότι θεσμικά, μετά την αντίδραση, μάλλον «τυπικού» χαρακτήρα, που εκδηλώθηκε τον Ιούνιο του ’13, δεν έχει οργανωθεί καμία μορφή αντίστασης. Σε νομικό επίπεδο, υπήρξε η προσφυγή πολιτών από Πάρο, Αντίπαρο και Νάξο στο ΣτΕ. Από μόνη της η προσφυγή, όμως, δεν επαρκεί να σταματήσει ή να ανατρέψει μια προδιαγεγραμμένη πορεία, όπως φάνηκε στην περίπτωση της Νάξου (και αλλού). Το ζήτημα είναι πολιτικό και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπισθεί.
Ευτυχώς, υπάρχουν πολίτες που έχουν καλύτερα αντανακλαστικά, τουλάχιστον. Σε Νάουσα, Παροικιά αναρτούν πανό με συνθήματα κατά της πώλησης των παραλιών. Στην Αγκαιριά, κάτοικοι δραστηριοποιούνται και μαζί με το Τοπικό Συμβούλιο και συλλόγους συγκαλούν λαϊκή συνέλευση, σε μια προσπάθεια αφύπνισης της Παριανής κοινωνίας και των θεσμικών παραγόντων.
Η συνέλευση στην Αγκαιριά είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον και προσφέρεται για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων τόσο από κοινωνικής όσο και από πολιτικής άποψης. Και αυτό φρόνιμο είναι να το λάβουν σοβαρά υπόψη πρώτα από όλα όσοι ασχολούνται ή λένε πως ασχολούνται (δυστυχώς υπάρχουν και τέτοιοι) με την αυτοδιοίκηση.
Η αναγκαιότητα των Λαϊκών Συνελεύσεων
α) Η μεγάλη προσέλευση του κόσμου και η ευρύτητα των θεμάτων που τέθηκαν ανέδειξαν την αναγκαιότητα των λαϊκών συνελεύσεων, τη δημιουργία χώρων και δυνατότητας ουσιαστικής διαβούλευσης και αυθεντικής έκφρασης των δημοτών, καθώς και την ανάγκη να λυθούν τα μεγάλα και χρονίζοντα προβλήματα της περιοχής (π.χ. αποχετευτικό, λιμάνι, κλπ). β) Επιβεβαιώθηκε ότι ο κόσμος είναι ανενημέρωτος για το θέμα (κανείς δεν ευθύνεται γι’ αυτό;). γ) Υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία για τα τεκταινόμενα και για το «τι μέλει γενέσθαι», η οποία κάθε άλλο παρά αδικαιολόγητη είναι. δ) Ήταν αισθητή η απουσία των ανθρώπων της αυτοδιοίκησης.
Αν αυτό συνεχιστεί και στο μέλλον, τότε η απάντηση για τον λόγο της απουσίας εξάγεται εύκολα. ε) Η σύνθεση των ανθρώπων που συμμετείχαν στη συνέλευση, έδειξε ότι το πρόβλημα αφορά όλους τους Παριανούς (και όχι μόνο). στ) Το πρόβλημα είναι υπαρκτό, μεγάλο και ζωτικής σημασίας για τους πολίτες και το μέλλον του νησιού και γι’ αυτό δεν είναι εύκολος ο αποπροσανατολισμός των πολιτών. Η προσπάθεια δημιουργίας σύγχυσης και θολούρας, για να μπορεί ο καθένας να ψαρεύει ό, τι ψάρια τον βολεύει, είναι δύσκολο να ευδοκιμήσει.
Κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις
α) Είναι σαφές ότι το πρόβλημα έχει σχέση με τον τουρισμό και την βιώσιμη ανάπτυξη του τόπου και επομένως είναι αναγκαίο και χρήσιμο να δούμε και αυτήν τη διάσταση. Όμως, είναι περισσότερο από σαφές ότι το πρόβλημα είναι ευρύτερο και υπερβαίνει την όψη του τουριστικού μέλλοντος της Αλυκής ή της Πάρου. Είναι κυρίως ζήτημα κοινωνικό και πολιτικό που αφορά όλους τους πολίτες.
β) Είναι φανερό ότι αυτά που πραγματικά πουλιούνται είναι οι παραλίες με τους υγρότοπους/υδροβιότοπους που υπάρχουν εκεί και όχι απλώς κάποιες «βρώμικες»… λιμνούλες. Μια περιήγηση στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο θα πείσει και τον πιο δύσπιστο.
Οι κρίσιμοι παράγοντες
α) Πρώτα ο χρόνος. Η τοπική κοινωνία, δεν έχει απεριόριστο χρόνο να οργανώσει αποτελεσματικά την αντίδραση – αντίστασή της. Κάνουν μεγάλο λάθος εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το ζήτημα δεν επείγει και επομένως μπορεί να… περιμένει. Θυμίσουμε ότι η «Πίσω Αλυκή», ο «Άγιος Νικόλαος», η «Παναγιά» και ο «Άγιος Προκόπιος» εκχωρήθηκαν ταυτόχρονα στην ΤΑΪΠΕΔ. Στη Νάξο όμως, επιχειρήθηκε ήδη η τοπογράφηση της περιοχής (το απέτρεψαν δήμαρχος και κάτοικοι), ενώ με διαφημιστική καταχώρηση αναζητούνται ενδιαφερόμενοι «επενδυτές».
β). Το σοβαρότερο, όμως, είναι η καλλιέργεια εφησυχασμού. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι, εφόσον οι περιοχές Πάρου, Αντιπάρου, Νάξου, περιέχουν ή είναι υγρότοποι/υδροβιότοποι, περιοχές natura, δεν κινδυνεύουν, επειδή προστατεύονται από την υπάρχουσα Ελληνική νομοθεσία ή οδηγίες της Ε.Έ. Ορισμένοι, μάλιστα, στοιχειοθετούν την άποψή τους, επικαλούμενοι το Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) εκχώρησης των εκτάσεων στην ΤΑΪΠΕΔ. Άλλοι, πάλι, υποστηρίζουν ότι η εκχώρηση των παραλιών στο ΤΑΪΠΕΔ δεν αποτελεί από μόνο του… πρόβλημα(;), διότι με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο δε θα βρεθεί αγοραστής να τις αγοράσει!
Κατά τη γνώμη μας, όλες οι πιο πάνω εκτιμήσεις είναι έωλες. Βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου, αλλά και Ελληνικής πραγματικότητας. Επιπλέον είναι και επικίνδυνες για το κοινωνικό κίνημα, διότι, εκτός του εφησυχασμού που τροφοδοτούν, αποδομούν, άθελά τους, την επιχειρηματολογία κατά του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας μέσω της ΤΑΪΠΕΔ, διευκολύνοντας (εξ αντικειμένου) την κυβέρνηση στην ολοκλήρωση του εγκλήματος, προτού οι τοπικές κοινωνίες προλάβουν να αντιδράσουν.
Η καταστρατήγηση και παραβίαση του Συντάγματος στα μνημονιακά χρόνια (στα Π.Δ. θα… κολλήσουν;) και όσα εφαρμόζονται σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις καταδεικνύουν το λανθασμένο των εκτιμήσεών τους (τους διαφεύγει ότι στη Βουλή η πλειοψηφία νόμιμα μπορεί να νομοθετήσει αλλάζοντας την υπάρχουσα νομοθεσία και ότι, στην Ελλάδα, οι νόμοι φτιάχνονται για να… παραβιάζονται;). Η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της. Ενδεικτικά:
Ο «Άγιος Προκόπιος» Νάξου, μια μοναδική περιοχή με τρεις λιμνοθάλασσες, με σπάνια βλάστηση (αμμοθίνες, θάμνοι), παρουσία μεταναστευτικών πουλιών, natura 2000, κλπ, «προικίζεται» με δόμηση 32.000 τ.μ. και με προτεινόμενες χρήσεις: ξενοδοχειακό συγκρότημα, εξοχικές κατοικίες, εμπορικές χρήσεις (αξιοποίηση μέσω της διαδικασίας πολεοδομικής ωρίμανσης που περιγράφεται στο άρθρο 10 του ν. 3986/2011). Επικουρικά, υπάρχουν: Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανάπτυξης Δημόσιων Ακινήτων, Στρατηγικές Επενδύσεις, fast track, κλπ.
Ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας (Α. Τζιτζικώστας) έμαθε για την πώληση του υδροβιότοπου Επανομής (προστατευόμενη περιοχή, χαρακτηρισμένη NATURA 2000, κλπ) από δημοσίευμα. Και το άκρον άωτον της παράνοιας είναι ότι η ΤΑΪΠΕΔ πουλάει τον υδροβιότοπο – με προτεινόμενη χρήση την ανέγερση ξενοδοχείου, – τη στιγμή που η Περιφέρεια εκτελεί, με χρηματοδότηση από Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, έργα προστασίας, καθαρισμού, συντήρησης και ανάδειξής του!!!
Το «πωλητήριο» της Κασσιόπης Κέρκυρας προβλέπει ανέγερση ξενοδοχείου δυναμικότητας 1500 κλινών, δημιουργία παραθεριστικού χωριού (δίπλα) για 5000 κατοίκους, κλπ.
Τελικό συμπέρασμα: 1ον) Η ΤΑΪΠΕΔ είναι ο γάιδαρος και τα υπόλοιπα η… ουρά του. Αν «φάνε» τον γάιδαρο στην… ουρά θα κολλήσουν; 2ον). Τα νέα Δημοτικά Συμβούλια, αν θέλουν πράγματι να υπερασπισθούν το δίκιο και τα συμφέροντα των παριανών και του νησιού και να δικαιώσουν το χαρακτήρα της Αυτο-διοίκησης, να εκδώσουν άμεσα απόφαση-ψήφισμα αντίστασης και να ηγηθούν δυναμικών κινητοποιήσεων.

Hλίας Γουρδούκης

top