Πρόγραμμα για την Φυσική Αγωγή και τον Αθλητισμό

    Για την ΚΕΠ-ΟΣΑ, το πρόταγμα «αθλητισμός για τον άνθρωπο και όχι για τα κέρδη» απορρίπτει και ξεπερνά το σημερινό νεοφιλελεύθερο μοντέλο του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού. Σε αντίθεση με αυτό, τοποθετεί στο κέντρο της προσοχής τον αθλούμενο και τον αθλητή και στοχεύει στην ανάδειξη των κοινωνικά θετικών λειτουργιών του αθλητισμού. Ορίζει ως διακυβεύματα την αναδιανομή των πόρων με ριζικά διαφορετικό σκεπτικό και κοινωνικούς όρους, την ενδυνάμωση του κοινωνικού ελέγχου, την επικράτηση της διαφάνειας και τον εκδημοκρατισμό στη λειτουργία.

Αθλούμενοι – αθλητές – θεατές.

Στην αντίληψή μας κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα κάθε πολίτη είναι να έχει ίσες ευκαιρίες για συμμετοχή χωρίς διακρίσεις στον αθλητισμό, στην ενεργητική ενασχόληση με αγωνίσματα και αθλήματα, στη φυσική άσκηση εκεί που ζει, σπουδάζει και εργάζεται. Να έχει δικαίωμα στη λήψη των αποφάσεων. Επομένως, κεντρικό στοιχείο μιας εναλλακτικής στρατηγικής για την ανάπτυξη αυτού του αθλητισμού είναι η στήριξη των τριών πυλώνων:

α. Της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού στην εκπαίδευση,

β. Των δράσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης και του «αθλητισμού για όλους» και

γ. Του ερασιτεχνικού αγωνιστικού και σωματειακού αθλητισμού.

Στηρίζουμε τη δημιουργία ενός «Ενιαίου, Κοινωνικού και Δημοκρατικού Συστήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού» στη χώρα μας και στο τόπο μας, με σαφή πολιτικά, κοινωνικά και ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά.

Ενιαίο σύστημα διότι πρέπει να εξυπηρετεί στο σύνολό του τη φιλοσοφία ενός αθλητισμού για τον άνθρωπο, συνδέοντας θεσμικά και οργανικά σε μια οργανωμένη και συστηματική λειτουργία και συντονισμό κάθε επιμέρους τομέα.

Κοινωνικό σύστημα, διότι:

– Πρέπει να έχει στόχο τη δημιουργία αντικειμενικών συνθηκών άθλησης και υποδομών σε όλη την περιφέρεια του Δήμου.

– Οφείλει να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της γενικότερης κοινωνικής πολιτικής της πρόνοιας, να τέμνεται και να συνδέεται με τις επιμέρους πολιτικές στον χώρο της παιδείας, της υγείας και του πολιτισμού.

– Πρέπει να στοχεύει στην υγεία των πολιτών, στη διαμόρφωση συνηθειών υγιούς τρόπου ζωής, στη φυσική και πνευματική ανάπτυξη της νέας γενιάς, στη διαμόρφωση κοινωνικά ενεργών πολιτών, αλλά και στην ορθολογική ανάπτυξη των αθλημάτων.

Δημοκρατικό σύστημα, διότι:

– Πρέπει να προσφέρει ίσες ευκαιρίες στην ισότιμη σωματική άσκηση και ενασχόληση με τον αθλητισμό για κάθε κοινωνική ομάδα.

– Διότι πρέπει να εγγυάται το σεβασμό στα δικαιώματα των αθλουμένων και των αθλητών, και να ρυθμίζει δημοκρατικά τις σχέσεις των εμπλεκόμενων φορέων με το κράτος και μεταξύ τους.

– Διότι πρέπει να είναι κοινωνικά ευαίσθητο, δίνοντας προτεραιότητα στην ανάπτυξη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού ανάμεσα στις πιο αδύναμες και μη προνομιούχες ομάδες του πληθυσμού (παιδιά πολύτεκνων οικογενειών, μονογονεϊκές οικογένειες, νέες μητέρες, πολίτες με αναπηρία, μετανάστες, άνεργοι κ.λπ.).

Αθλητικό θέαμα.

Από την άλλη μεριά, υπάρχει και εκείνος ο αθλητισμός που οι πολίτες προσλαμβάνουν ως θέαμα. Το αθλητικό θέαμα ενώ ενσωματώνει σημαντικές, διαχρονικές, δραματικές κοινωνικές λειτουργίες και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι το πιο χαρακτηριστικό, «ζωντανό» λαϊκό δρώμενο, στις συνθήκες της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας λειτουργεί σύμφωνα με τα πρότυπα της παγκόσμιας βιομηχανίας θεάματος, με σκοπό το κέρδος. Αναπαράγει ηγεμονικά καπιταλιστικά, εθνικιστικά και σεξιστικά πρότυπα. Δημιουργεί και γιγαντώνει ένα σύστημα εργασιακών και εξουσιαστικών σχέσεων που ορίζεται από την παραγωγή μιας ιδιότυπης «αθλητικής υπεραξίας», στην οποία μετέχει ένα διεθνώς διαρθρωμένο κρατικό και ιδιωτικό σύστημα ανάδειξης και εκμετάλλευσης του αθλητή από μικρή ηλικία, του αθλητικού ταλέντου.

Η φυσική αγωγή και ο αθλητισμός στην Ελλάδα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, των μνημονιακών πολιτικών και της επιβολής των συνταγών του ΔΝΤ.

Ο αθλητισμός, όπως και οι τομείς της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, ήταν από τα πρώτα κοινωνικά αγαθά που μπήκαν στο στόχαστρο των πολιτικών των μνημονίων και στον προκρούστη των περικοπών. Λόγω της δραματικής μείωσης των πόρων, καθώς επίσης σαν αποτέλεσμα της στοχευμένης και συστηματικής διάλυσης μιας σειράς θεσμικών, προνοιακών και οργανωτικών δομών (πχ. τεμαχισμός ΓΓΑ και αρμοδιότητες Υπουργείων, κατάργηση γραφείων φυσικής αγωγής), ο αθλητισμός σήμερα βρίσκεται προ της οριστικής απαξίωσης και κατάρρευσης:

  • Η φυσική αγωγή και ο αθλητισμός στην εκπαίδευση είναι «γράμμα κενό». Διαλύθηκαν τα αθλητικά γυμνάσια, μειώθηκαν οι ώρες φυσικής αγωγής στα πιλοτικά σχολεία, καταργήθηκαν οι σχολικοί αγώνες
  • Κατέρρευσαν όλα τα προγράμματα «αθλητισμός για όλους» και άλλες αθλητικές δράσεις από την τοπική αυτοδιοίκηση
  • Οι αθλητικές ομοσπονδίες και τα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία είτε οδηγούνται σε λουκέτο είτε παραδίδονται στην εμπορευματοποίηση, απομαζικοποιούμενα και χωρίς να απαλλάσσονται από τις διαχρονικές παθογένειες του σωματειακού αθλητισμού: την έλλειψη δημοκρατίας και την αδιαφάνεια στη λειτουργία, την αποξένωση από τα κοινωνικά δρώμενα, τις πελατειακές σχέσεις με το προσωπικό του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος, την μίμηση του επαγγελματικού αθλητισμού.

Παράλληλα, διατηρείται ένα σύστημα επαγγελματικού αθλητισμού σε σήψη, η λειτουργία του οποίου στα όρια ή εκτός της νομιμότητας τείνει να γίνει κανόνας. Ένα σύστημα που ζει αυθαιρετώντας και ταυτόχρονα με την συναίνεση των κυρίαρχων δυνάμεων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εξακολουθεί να απομυζά δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τον πλούτο του ελληνικού λαού και τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Ειδικότερα, το διαπλεκόμενο τρίγωνο «πολιτικό σύστημα – επαγγελματικό ποδόσφαιρο – αθλητικά ΜΜΕ», παρά την ηθική και οικονομική κρίση στη οποία έχει περιέλθει, συνεχίζει να «αλληλοεξυπηρετείται» δηλητηριάζοντας την ελληνική κοινωνία. Αποτελεί πρόσφορο πεδίο για τη χειραγώγηση αγώνων και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και κολυμβήθρα αποκατάστασης διάφορων πολιτικών προσώπων, επιχειρηματιών και κάθε λογής αεριτζήδων – κερδοσκόπων. Επίσης αποτελεί πρόσφορο πεδίο για το ντόπινγκ, για την εκτροφή παρακρατικών μηχανισμών, για την ανάπτυξη φαινομένων αδιέξοδης κοινωνικής βίας, το καλύτερο πρόσχημα για την εφαρμογή μεθόδων γενικευμένης κοινωνικής καταστολής.

Τέλος, όσον αφορά στον αθλητισμό την περίοδο του ΔΝΤ και των μνημονίων, δεν μπορούμε να μη διατυπώσουμε για μια ακόμα φορά, την καταστροφική συμβολή των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 στη σημερινή οικονομική κρίση, μέσω της λεηλασίας του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (επίσημο κόστος 13,5 δις δηλαδή πάνω από το 6% του ΑΕΠ, χωρίς υπολογισμό έργων υποδομής, δαπάνες ασφάλειας κλπ) και στη απογείωση του δημοσίου χρέους (την τριετία 2001-2004 από 145 δις. ευρώ σε 201 δις. ευρώ).

Σήμερα η ελληνική κοινωνία (αλλά και ο ελληνικός αθλητισμός) εξακολουθεί να πληρώνει και θα πληρώνει για πολύ καιρό ακόμα τη στρεβλή και αντιαναπτυξιακή λογική που επιβλήθηκε με τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, σε όφελος των κερδοσκόπων των αγορών. Υπενθυμίζουμε ότι μέσα στα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που λήγουν το 2014, υπάρχουν και τα δεκαετή του 2004 της τάξης των 10 δις ευρώ, από τα οποία πληρώθηκαν αδρά οι γερμανικές, γαλλικές και αμερικάνικες εταιρείες που ενεπλάκησαν στα έργα των Ολυμπιακών αγώνων. Πληρώθηκε η αμαρτωλή Siemens, το σκέπαστρο Καλατράβα, το πανάκριβο σύστημα ασφάλειας C4I και πολλά άχρηστα, υπερτιμολογημένα έργα και αθλητικές εγκαταστάσεις. Κάποιες από αυτές τις χρυσοπληρωμένες εγκαταστάσεις (ειδικότερα όσες βρίσκονται στο Ελληνικό), ενώ αποτελούν χώρο έλξης των πολιτών και χρησιμοποιούνται από αθλητικούς και άλλους κοινωνικούς φορείς, σήμερα βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης, στο όνομα της αποπληρωμής του χρέους.

Εμείς τα μέλη και οι φίλοι της Κ.Ε.Π.Ο.Σ.Α. θέλουμε:

Να συμβάλουμε στη δημιουργία ενός αθλητικού συστήματος , η αποτελεσματικότητα του οποίου θα κρίνεται κυρίως από την αύξηση του αριθμού των αθλούμενων στο σύνολο της Πάρου και όχι μόνο των αθλητών που λαμβάνουν μέρος σε αγωνιστικές δραστηριότητες ή των κερδισμένων μεταλλίων. Ένα αθλητικό σύστημα συμβατό με τον ελεύθερο χρόνο των πολιτών, με μια άλλη οικολογική πολιτική, μέρος ενός διαφορετικού μοντέλου οικιστικής ανάπτυξης κι εξυπηρέτησης των άμεσων αναγκών της κοινωνίας.

Να αλλάξει ριζικά το θεσμικό πλαίσιο για τον αθλητισμό μέσω:

  1. Καθιέρωσης της απλής αναλογικής ως πάγιο εκλογικό σύστημα σε όλους τους αθλητικούς φορείς, όλων των βαθμίδων, άνοιγμα και μαζικοποίηση των αθλητικών σωματείων για τη στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού. Να θεσπισθεί ο περιορισμός των θητειών των προεδρείων των εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών σε δυο και η υποχρέωση ανανέωσης των Διοικητικών συμβουλίων κατά 30% ανά δυο θητείες.
  2. Θέσπισης διαδικασιών άμεσης δημοκρατίας , με την αθλητική συνέλευση σε επίπεδο δήμου και αντιπροσωπευτικά αθλητικά συμβούλια σε επίπεδο περιφέρειας, σε εντελώς διαφορετική λογική από τα μέχρι σήμερα διορισμένα κυβερνητικά συμβουλευτικά όργανα, όπως για παράδειγμα το εθνικό συμβούλιο αθλητικής πολιτικής.
  3. Ενθάρρυνσης της συμμετοχής γυναικών στα όργανα διοίκησης όλου του αθλητικού οικοδομήματος.
  4. Θέσπισης της συμμετοχής αντιπροσώπων των αθλητών και των προπονητών στα όργανα διοίκησης των αθλητικών φορέων.
  5. Αναδιοργάνωσης της Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και επαναπροσδιοριστεί ο ρόλος της σαν επιτελικό όργανο σχεδιασμού κι ελέγχου μιας διαφορετικής αθλητικής πολιτικής, με έμφαση στις ευρύτερες ανάγκες άθλησης και ποιότητας ζωής της ελληνικής κοινωνίας και ανάπτυξης των αντίστοιχων αθλητικών υποδομών.
  6. Ανάδειξης του δημόσιου αθλητικού χώρο και του αθλητισμού για όλους.
  7. Ενίσχυσης οικονομικά, επιστημονικά και οργανωτικά των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, έτσι ώστε να στηρίζουν τα αθλητικά σωματεία της περιφέρειάς τους και να συντηρούν τις αθλητικές τους εγκαταστάσεις.
  8.   Προκρίνουμε τη δημιουργία μικρών δημοτικών αθλητικών υποδομών κατάλληλων για τον αθλητισμό στην γειτονιά. Προστατεύουμε και ενδυναμώνουμε την υγεία των πολιτών με δράσεις φυσικής άσκησης και αναψυχής, με αξιοποίηση κάθε ελεύθερου χώρου, σε σύνδεση με το σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
  9. Ενισχύουμε τον αθλητισμό για τις γυναίκες, τις εργαζόμενες μητέρες, για πολίτες με αναπηρίες μέσα από συστηματικές κι οργανωμένες αθλητικές δράσεις. Αναπτύσσουμε σταθερές πολιτικές για την κοινωνική ένταξη μέσω του αθλητισμού των μεταναστών, των μειονοτήτων, των εξαρτημένων πολιτών. Αναδιοργανώνουμε τα προγράμματα αθλητισμού-ψυχικής υγείας.
  10. Δίνουμε έμφαση σε συγκεκριμένες πολιτικές ενίσχυσης του εργασιακού αθλητισμού, μακριά από λογικές αντιγραφής των όρων του πρωταθλητισμού.

Συνδέουμε έμπρακτα τη φυσική αγωγή στην εκπαίδευση με την υγεία.

Προκειμένου να συνδεθεί η φυσική αγωγή στην εκπαίδευση με την υγεία των νέων, αυριανών ενήλικων πολιτών , να αναδείξουμε την βιολογική σημασία της φυσικής άσκησης μέσα στο σχολείο. Η φυσική αγωγή αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, χρήσιμο μέσο κοινωνικοποίησης, ψυχολογικής και ηθικής ολοκλήρωσης του νέου ανθρώπου και κύριο στοιχείο της σχολικής δραστηριότητας.

Για αυτό απαιτείται:

  1. Εκσυγχρονισμός των αναλυτικών προγραμμάτων φυσικής αγωγής, με έμφαση στη βελτίωση της φυσικής και κινητικής κατάστασης των νέων και την επιστημονική παρακολούθηση της ανάπτυξης τους.
  2. Επανένταξη της φυσικής αγωγής στη ζωή του σχολείου, με ικανό χρόνο στο ωρολόγιο πρόγραμμα, κάλυψη των κενών σε καθηγητές φυσικής αγωγής, ιατροφαρμακευτική κάλυψη, παρακολούθηση από αθλητίατρο και προληπτικό έλεγχο της υγείας των μαθητών.
  3. Θεσμοθέτηση εναλλακτικών μορφών φυσικής αγωγής, συνδεμένες με τα προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
  4. Διαμόρφωση συγκεκριμένου σχεδίου σύνδεσης με τον σωματειακό αθλητισμό και
  5. Σύνδεση του σχολείου με τους αθλητικούς χώρους και απαίτηση υποχρεωτικής ύπαρξης κλειστού γυμναστηρίου στις νέες σχολικές μονάδες.

Υπερασπιζόμαστε και αναδεικνύουμε τα δικαιώματα των αθλητών και φιλάθλων για:

  1. Συμμετοχή των ερασιτεχνών αθλητών στα όργανα διοίκησης του αθλητισμού.
  2. Ισχυροποίηση του νομικού πλαισίου για την προστασία τους από αυθαιρεσίες και καταχρηστικές συμπεριφορές.
  3. Οργανωμένη αθλητιατρική κάλυψη. Προστασία της υγείας των ερασιτεχνών αθλητών και δωρεάν προληπτικοί έλεγχοι από το δημόσιο πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας και δημόσια εξειδικευμένα αθλητιατρικά κέντρα.
  4. Σεβασμό στα δικαιώματα των φιλάθλων. Πιστεύουμε στη χρησιμότητα νέων συλλογικοτήτων φιλάθλων μη αποδεχόμενες το ρόλο του πελάτη.
  5. Να θεσπιστεί ο «Συνήγορος του φιλάθλου».
  6. Χρησιμότητα των ενώσεων φιλάθλων, πιο συνειδητοποιημένων, που θα έχουν σκοπό τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Ενώσεις φιλάθλων που θα αναλάβουν αντιρατσιστικές, φιλειρηνικές πρωτοβουλίες και θα αποτελέσουν αντίβαρο στην τυφλή βία.
    Αυτή η πρότασή μας για ένα ενιαίο δημοκρατικό κοινωνικό αθλητικό μοντέλο, μπορεί να διαμορφώσει μαζί με τους πολίτες της Πάρου την πιο ελπιδοφόρα προοπτική.
    Η ΚΕΠ-ΟΣΑ θα σταθεί δίπλα στους αθλούμενους, τους αθλητές, τους εθελοντές του ερασιτεχνικού αθλητισμού, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς της φυσικής αγωγής, τους αγνούς φιλάθλους της Πάρου και απευθύνει κάλεσμα για να αγωνιστούμε μαζί , με τους όρους των κοινωνικών αγώνων , της αξιοπρέπειας και της αυτοπεποίθησης , για τη ριζική αλλαγή στον αθλητισμό.

Σχόλια

top